Elke-Sekonde-Tel op Facebook - Kliek op die Sonneblom en "Volg" ons Blad!!!

Sondag 18 Julie 2021

Word jou wêreld uitmekaar geruk?

Voel jy ook dat jou wêreld uitmekaar geruk word? Geplunder word? Ineenstort?

Ek wil vanaand met julle praat oor ñ krisis wat Jesus en sy beste vriende in die gesig gestaar het.

Jesus was uitgeput na ñ dag van geestelike werk en het gaan lê om te rus. Die dissipels was in beheer van die boot waarop Jesus ook was. Die dissipels was gesoute vissermanne, hulle het groot geword op die see en al menige kere tevore storms trotseer. Hul was ervare seevaarders en het hul storie geken.

Maar, daar het ñ storm gekom. Hierdie storm was anders, meer aggressief en ongenaakbaar as enige gewone storm. ñ Storm so wreed en kragtig soos nooit tevore. Hierdie storm het Jesus geteiken en ook hulle wat saam Hom op die boot was.

Die ervare seemanne was vreesbevange. Hulle was moedeloos, angstig en al hul hoop was verlore. In hul oomblik van vrees het hulle Jesus wakker gemaak. Hy het hulle vermaan... waarom is julle so kleingelowig? Hy het die seewaters en die wind, die ontoombare storm stil gemaak.

"Wie is hierdie man?" het hulle gewonder.

🌻🌻🌻

Vandag wil ek net vir jou sê... ek weet nie watse storm jy trotseer nie. Dit is dalk werkloosheid, skuld, depressie, alleenheid, gesondheid, mishandeling, die dood van ñ geliefde of vrees vir die onbekende...

Ek weet nie wat jou storm is nie en ek weet ook nie hoe om jou storm stil te maak nie. Ek weet wel die volgende. Ek wil vandag vir jou sê: God IS lief vir jou.

Gaan hammer op Sy deur, klop Hom wakker. Vra sy hulp. Hy het die antwoorde wat jy soek. Hy sál jou storm stil kom maak!

~ TG
🙏🏻🙏🏻🙏🏻

Saterdag 17 Julie 2021

Wil jy gelukkig wees?

Dis eintlik maklik om gelukkig te wees. Jy moet net weet hoe.

As jy voel dat hierdie te maklik klink en ek bog praat, kan ek jou dalk help met ñ paar idees wat jy self by die huis kan gaan probeer!

Nommer 1: Wees jouself. Groepsdruk, clicks en keeping up with the Kardashians is só laasjaar. Hierdie jaar se trend is beslis om jouself te wees en van jouself te hou. Sodra jy dit regkry, sal die behoefte om met iemand anders te kompeteer of soos hul te lewe gou verdwyn!

Nommer twee: Stel vir jouself een doelwit. Studie daai een doelwit, commit aan daai een doelwit. Eet, werk, slaap daai doelwit. Behou jou fokus. 

Nommer drie: Kies jou gevegte. Behou jou vrede. JY HOEF nie met almal te debateer nie, jy hoef nie altyd jou opinie te gee nie. Veg slegs vir dit wat werklik saakmaak.

Bo dit alles, onthou om dankbaar te wees. Wat het jy vandag om voor dankie te sê?

Dinsdag 19 Mei 2020

Quit talking, begin doing...!

“The way to get started is to quit talking and begin doing.” 

– Walt Disney



The way to succeed is definitely seated in doing instead of talking.

De manier om te slagen zit beslist in het doen in plaats van praten.


Sondag 17 Mei 2020

Support each other

In these challenging times, please stay in touch with family and friends on a daily basis via phone. We need each other to stay positive and in good health and wellbeing.







Saterdag 02 Mei 2020

# MyStorie ... Verkeerde keuses, nie die einde van jou storie!







ñ Werksgeleentheid in die "beloofde land”, die antwoord op ons gebede. My man werk met ñ dankbare hart, maar die verlange raak swaar. Die visa is goedgekeur dat hy sy gesin kan saambring. Ek is ook ñ werk belowe deur die maatskappy. Soveel gebid. Die teks het telkemale na my toe gekom vanuit Jesaja 43.

“Dink nie aan die vorige dinge nie, en slaan geen ag op wat vroeër gebeur het nie. Kyk, Ek gaan iets nuuts maak; nou sal dit uitspruit; sal julle dit nie merk nie? Ja, Ek maak 'n pad in die woestyn, riviere in die wildernis..."

Hierdie het ek duidelik as ‘n teken gesien dat God vir ons ‘n pad maak in die woestyn en alles nuut gaan maak. Daar staan egter later in die hoofstuk hoe die Here jou sal lei deur die woestyn terug na jou geboorteland. Hierdie gedeelte wou ek dalk doelbewus ignoreer?

Die laagste oomblik? My werkloosheid
Die belofte het nie gerealiseer nie. Ons spaargelde reeds uitgeput. Ons was op ‘n punt waar ons nie die volgende maand se huur ten volle kon bekostig nie. Die eienaars van die huurhuis was welgestelde mense wat ‘n sekuriteitsbesigheid besit. Die volgende dag klop ñ wag aan my deur en die vrou staan daar. Die huurgeld is reeds vier dae laat. Ek verduidelik in ‘n bewende stem ons was dringend Suid-Afrika toe, vir my pa se roudiens, het sopas teruggekom. Ek voel soos ‘n stoute kind. Sy vra soveel vrae. Kyk my met valkoë aan. Yskoud. My mure verbrokkel, ek vertel haar die hele storie. Sy sien die beperkte meubels, die opblaas matrasse, die hoop skottelgoed.
Sy vertel vir my hoe die "beloofde land" verskil van Suid-Afrika. Daar is geen plek vir middelklas, jy is of ryk of arm. Tog, uit ‘n baie koue ontmoeting, ervaar ek ‘n ander kant van haar.

Sy deel iets persoonlik met my,  hoe haar eie kinderlewe geaffekteer is deur ‘n vennoot wat haar vader ingedoen het. Sy waarsku my om versigtig te wees. Ek word genooi om haar kantoor te besoek die volgende dag. Daai aand betaal ons die huur en bid vir ñ finansiële wonderwerk.
Die volgende dag drink ek koffie by haar kantoor, sy het iemand genooi wat in my bedryf werk, vra die dame om my te help werk soek. Ek gee my CV, maar dit lyk nie of daar hoop is nie.

Ons wonderwerk volg
Sy stel ons vry van die huurkontrak. Ons kan goedkoper verblyf soek. Tydens die laagste tyd in my lewe, toe ek skaam was vir my keuses en ook gebroke van verlies, het God vir my gewys, daar is vir my genade en vergifnis deur Hom. Daar is altyd ‘n uitweg, hoop en ‘n verwagting.

Ons vind ‘n twee slaapkamer woonstel in ‘n “estate” buite die dorp. Toe ons daar inry slaan dit my asem weg, die uitsig, asemrowend. Bosveld. Ek voel tuis. Ek ervaar vrede, verligting en dit voel vir my of ek nader aan God is.

Ek pas goed aan as ‘n tuisbly, alles-self-doen mamma. Dit hou my besig. Ek maak ‘n geldjie met aanlyn marknavorsing. 

Geleenthede is baie beperk aangesien die “beloofde land” nie veel toelaat. Die kerk is ñ toevlug en ek vind twee engele daar. ‘n Tuisbly ma, kunstenaar en uitgetrede sosiale werker, en ‘n tandarts wat op daardie stadium ook nie kon werk nie as gevolg van haar visa. Tee drink, raad oor tuisteskepper wees en hoe om die randjies te rek, trek my deur. ‘n Ou skoolkennis woon naby, ons word vriendinne. Ons kry die geleentheid om vir die langnaweek saam my man kus toe te gaan, ’n nodige wegbreek.

Hierdie is maar ñ stukkie van my storie. Goed en sleg.

Dinge het nie uitgewerk vir ons gesin in die "beloofde land" soos beplan nie.

Dit was nie die regte tyd vir my en die kinders om te trek nie. Vandag wil ek egter sê God het ons so lief dat Hy altyd vir ons keuses gee. As ek gekies het om in Pretoria te bly, was ons finansieël in ‘n beter posisie, was ons gesin baie trauma gespaar, maar dan sou ons aanhou verlang na ‘n man en pappa wat ver is, hy sou alleen wees, en dan sou ek alleen die dood van my pa moes verwerk. Wat sou dit aan my gedoen het as ek in Suid-Afrika gebly het en alleen deur daai verlies moes gaan sonder my man se liefde en ondersteuning? God het my teen ‘n ander tipe seerkry beskerm.

Na soveel probleme wat daarna gevolg het, is ons terug Suid-Afrika toe. Sonder spaargeld, sonder werk. Net met hoop in ons harte.

Ek kan nou terugkyk en reflekteer
Ons het dit wat verby is, agter ons gesit. Mense wat ons te nagekom het vergewe. Mekaar vergewe vir swak keuses. Ek besef nou hierdie is ons beloofde land, waar God ons geplaas het. Ek lewe dag vir dag, blom waar ek geplant is. Ek laat elke sekonde tel.
Wanneer ek na antwoorde soek, moet ek my eie stem stilmaak en God se Woord volledig interpreteer, nie net die deel wat my pas nie. Ek vertrou Hom. As jy foute maak, glo in tweede kanse, want God se arms is altyd oop vir jou.

©️ Tersia Gouws

Sondag 26 April 2020

Sondag, 26 April 2020

ñ Maand by die huis. Begin lockdown ook nou vir jou te lank voel?
Byt vas.

Op ñ ligter noot. Ek voel soos Zorro se sussie in my masker. 

Saterdag 18 April 2020

Covid-19 waar's jou angel?

Covid-19 waar's jou angel?
Jy steek my reg hier in my hart.
Jy sal nie wen nie
Al bring jy soveel smart.
Soveel om te verloor
My hart voel goor.
My gesin sal jou nie vrees nie.
Dis nie die einde nie.

Vrydag 10 April 2020

Nalatenskap van Covid-19?

Koors, vlak asemhaling, siekwees en selfs die dood. Indien jy hierdie simptome op die oomblik noem beskryf jy dalk die Covid-19 virus. As ek hierdie simptome noem, dink ek aan iets iets wat baie verder strek as ‘n virus.

Kom ons praat met erns oor die gevolge van hierdie toestand. Die monsters van vrees, sosiale afsondering, depressie, addisionele werkstres, verlies aan inkomste en ‘n steierende ekonomie. Die monsters van selfsug deur verspreiding van valse inligting, deur die rakke leeg te koop vir jouself, deur te gaan braai terwyl jy in afsondering moet wees, terwyl hoeveel mediese werkers hul lewens op die spel plaas vir hul medemens...

Is ons die produkte van ons eie skeppings?
Ons kan China blameer, na regte. Die waarheid is, ons – die hele mensdom – het die bal laat val. Meer as een keer. 
Die bal waarvan ek praat is natuurlik die Aarde. Sien Adam en Eva was geseënd toe God die wêreld geskape het. God het immers vir hulle twee, die perfekte aarde, op ‘n skinkbord gegee. Daar was net een voorwaarde. Klink nie moeilik nie, né? Wel raai wat, jy ken reeds die uitkoms van hierdie verhaal. Hul het die bal laat val. Die opdrag daarna was veel minder eenvoudig. Na die sonde het verantwoordelikheid ontstaan. Die mens moes sy eie weg baan op aarde, maar ook, na die Skepping omsien, die plante, diere en ook na mekaar.

Toe begin die mens sy eie weg baan, deur die eeue heen raak die mens al hoe slimmer, meer vaardig en tegnologies gevorderd. Die mens dink hy is verhewe bo alles. Rykdom, begeerte, hoogmoed en kompetisie. Met die druk van ‘n enkele knoppie kan die mens sy mag uitoefen. Geld wat mos stom is, maak alles reg wat krom is. 

Die mens laat val weer die bal. Die bal hop en hop en hop...

Leë winkelrakke, mense wat skarrel om kosvoorraad aan te vul, iemand kla hul eet gewoonlik net gesondheidsbrood, maar gryp die laaste drie brode op die rak vir hul trollie. My kinders moet ook eet, so ry ek nou maar na winkel nommer twee en drie, tot ek ‘n brood kry. Dis my verjaarsdag, ek doen nooit die partytjie-ding nie, tog minder opgewonde besluit ek om maar ‘n braai te hou. Die familie is genooi en net een paar vriende. Ons eet en kuier lekker, ek ontvang geskenke, die kinders baljaar in ‘n groep reg rondom die huis. Minwetend dat dit ons laaste samesyn sal wees vir ‘n lang tyd.  Die volgende aand bars die storm los oor ons koppe, Covid-19. Die skole moet vroeg sluit en ons moet sosiaal distansieër. Woensdag die 18de, ek word 35, die skole sluit. Ek kry geen toiletpapier te koop nie, 18 rolle op die 18de, vir my verjaarsdag, is dit te veel gevra? Ek begin stilweg bekommerd raak oor die vrees wat ek om my sien, oor die chaos en ook die selfsug.

Die aankondiging volg skaars ‘n paar dae later. Ons het 21 dae van afsondering, ja “lockdown” soos jul elkeen dit leer ken het. My hartswens is dat daardie 21 dae vir jou ‘n geleentheid gebied het om met die werklike Skepper van mens, dier, hemel en aarde te praat, om Sy hart raak te sien en Sy begeertes vir jou toekoms. Kom ek stel dit eenvoudig. Om jou prioriteite te verander, te minimaliseer, vir die onsekere toekoms wat wag. Om die bal weer op te tel. Voorwaardes?  Ja, as ons die bal optel, gaan ons nuwe foute begaan. Ons is immers mense, kreature van gewoonte en lustig vir gemak en sonde. 

My gebed vir elkeen van ons is dat wanneer ons die bal sal optel, ons nie sal regop staan en dit op die punt van ons vinger sal balanseer nie, maar dat ons op ons knieë sal bly met albei hande op die bal. Die bal stewig vashou, nie net met ons eie hande nie, maar ook saam met die hande van ander. Wanneer hierdie globale bal weer vir ons te swaar raak? Kom ons dra dan mekaar? Het jy nie dalk ‘n ekstra plekkie in jou huis gehad tydens Covid-19 vir iemand wat eensaam en alleen was nie? Toe Maria ver swanger was, kry sy en Josef by geen herberg ‘n plekkie nie. Niemand wil hulle en die ongebore baba Jesus inneem. Wil jy weet van afsondering, van verwerping, van alleenheid? Vra gerus vir Jesus, hy het ‘n hele verhaal om jou te vertel.
Die lewe soos ons dit ken, het verander. Kom ons wees in dankbaarheid daar vir mekaar.

Ons taak op aarde - addisioneel tot omsien na diere en die natuur: om mense aan ons Skepper voor te stel? Hoeveel tyd spandeer ons aan hierdie massiewe verantwoordelikheid wat aan ons toegeken is? Wie het jy al aan God voorgestel? Het hulle Hom deur jou leer ken, of het jy hul voorgestel aan oordeel en allerhande reëls rondom hoe ‘n Christen moet of nie moet optree?  Het hulle God se liefde, Sy aanraking deur jou gevoel, sy vrede in jou oë gesien? Was jy te besig met die pot aan die kook hou, die beleggings te vermeerder, die figuur mooi hou, oorsese vakansies op Facebook te plaas, jou geletterdheid op te skerp, soveel dat daar nie tyd was vir hierdie “ander mense” faktor nie? 

Mag die COVID-19 ons oë open tot meer, mag dit stof tot nadenke vir ons wees. Mag dit met elkeen van julle goed gaan en mag elkeen van julle daardie goedheid met iemand deel. Gedurende Covid-19 was ons meer hande as ooit tevore en ons vermy mekaar. Dalk, post-Covid, kan ons Jesus se voorbeeld volg. Hy was nie hande en vermy kontak nie, nee, Hy doen die volgende:

“As Ek, wat julle Here en julle Leermeester is, dan julle voete gewas het, behoort julle ook mekaar se voete te was. Ek het vir julle ‘n voorbeeld gestel, en soos Ek vir julle gedoen het moet julle ook doen” ~ Johannes 13:14-15. 

Hoe volg ons ‘n nuwe benadering? 

In Johannes 13:34-35 gee Jesus die volgende opdrag aan Sy dissipels: 
“Ek gee julle ‘n nuwe gebod: julle moet mekaar liefhê. Soos Ek julle liefhet, moet julle mekaar ook liefhê. As julle mekaar liefhet, sal almal weet dat julle dissipels van My is.”

Hierdie dissipelskap kan in ons woorde weerklank vind maar is meer waardevol as dit gesien kan word deur ons dade.
Voor ons Jesus kan leef moet ons regtig verstaan wie Jesus werklik is. Herontdek Sy Woord, interpreteer Sy gelykenisse. Woon kerkdienste by of kyk na geestelike materiaal aanlyn, sing tot Sy eer, verhef jou stem en loof sy Naam. Sit die verlede agter jou. Maak reg waar jy seergemaak het. 

Sê jammer. Vergewe. 
Begin oor. Gee meer. 

Wil jy weet waar jy moet begin? Begin deur lief te wees vir jouself. Jy is volgens God se volmaakte beeld geskape. Moenie daar stop nie want, self-liefde wat nie ontkiem en uitspruit nie, is gevaarlik.  Deel jouself, deel jou liefde, deel jou seëninge. Mense gaan jou veel meer waardeer as wat jy self ooit kan. 

Die nuwe jy gaan nuwe geleenthede raaksien om ander in liefde te dien. Die nuwe jy gaan God se goedheid en guns op nuwe maniere ervaar. Wees opgewonde!
Kan jou hart verander teenoor mense? Kan iemand waarvoor jy bid se gewoontes verander? Kan slegte situasies verander? Beslis, dit kan. Selfs die negatiewe nuus van Covid-19 het positiewe resultate gehad. 

In China het ‘n Ouma op 103-jarige ouderdom genees van die virus. ‘n Kliniek in Cleveland het spoedig ‘n nuwe toets ontwikkel wat binne ure toets in plaas daarvan om vir dae op uitslae te wag. Gesinne regoor die wêreld leer om weer tyd saam te spandeer en saam te bid vir die wêreld. Daar kom ligter ure in donker dae – mense dans op hul balkonne, die klanke van musiekinstrumente weerklink in die aand tydens afsondering.

In die wêreld gaan slegte dinge met ons gebeur, maar ons moet kies hoe ons daarop gaan reageer. Jou nuwe normaal, post-Covid-19, kan jy op ‘n positiewe manier aanpak en nuwe doelwitte vir jouself skep, volgens jou nuwe situasie. 

Skud jou virus depressie af en sit albei jou hande op die bal! Post-Covid, waar kan jy hulp aanbied, waar kan jy saambid, waar kan jy hulp ontvang?

Liewe Leser, ek het die bogenoemde geskryf op dag drie van Covid-19 afsondering in Suid-Afrika. Op daardie stadium was ons op 1187 gevalle wat positief getoets het en een sterfte. Ek weet die situasie gaan nog versleg soos ek hierdie boodskap skryf, maar ek weet ook in my hart dat daar ‘n tyd gaan kom wat die situasie gaan verbeter. Ek skryf nou al vir jou vir daardie tyd. Moenie jou hoop verloor nie. Saam gaan ons die gevolge van hierdie vyand oorwin! 

Hierdie positiewe woorde mag dalk jou fokus rig op die lig aan die einde van die tonnel, na kwarantyn, afsondering, die afsterwe van ‘n geliefde, nadat jy genees het van die virus of na enige ander manier waarop die virus jou lewe affekteer het. Natuurlik is dit nie maklik om op te staan na ons platgeslaan is nie, maar om te bly lê is nie ‘n opsie nie.

Dink so daaraan. Wanneer daar ‘n stresvolle situasie in die toekoms opduik – jy kan dit hanteer, want jy het die Covid-19 noodtoestand oorleef!!! 

Selfs die donkerste nag het ‘n doel. Sodat jy die sterre op hul helderste kan sien skyn. 

Onthou altyd: na elke donker nag, skyn die son weer.

Dinsdag 07 April 2020

Pa, jy verjaar, nie meer nie.


Pa, jy verjaar, vandag

Maar, vandag, verjaar jy nie meer.


Die vertrek is leeg, die foon is stil

Jy is nie meer hier nie

Al verjaar jy vandag, jy verjaar vandag,

net in Gees.

 

My hart is seer, maar

dis nie net my hart nie, ook

die van ander.

 

Ek huil saggies vandag, maar

so ook die ander.

 

Ons “celebrate” jou in gees,

al wens ons dat jy vandag hier

kan wees.


In ons harte sal vandag,

altyd, jou dag bly.

Ons onthou jou.

Die reuk van lemoene en mango. Warm melk en brood, laat-aand. Stories lees op jou skoot. Ek en jy, die 1995 rugby wêreldbeker eindstryd op die kassie kyk. Sonneblomme huistoe bring en sommer ook plant in die tuin. Klein voëltjies uit nessies geval, bring vir my, ek moet hul red. Staaltjies uit lank gelede. Knoffel, black label en kan ons tog maar so bietjie braai, want die familie kom. Oproepe op Sondae. Is alles okay en laat weet as ek kan help met iets... Stil in jou stoel.

Ek onthou jou nog. 

“Jesus said unto her, I am the resurrection, and the Life: he that believeth in Me, though he were dead, yet shall he live:

And whosoever liveth and believeth in me shall never die. Believest, thou this?” ~ John 11:25-26.

~TG

Goodness, onthou jy?

Deur te onthou, maak jy God se Goedheid ñ kragtig steunpilaar in jou lewe.

Het jy al ooit gevoel dat alle hoop verlore is vir jou? Naar geword van stres en vrees vir jou toekoms?

Jou verhoudings, gesondheid, jou werk, veiligheid... bedreig deur mense, geld, siekte...deur die gebrokenheid van hierdie wêreld.

Kan jy so ñ situasie onthou wat jy wel oorleef het? Waar God, groot in genade en getrouheid, liefdevol ingetree het tot jou redding?

Ek kan.

Meer as net een keer.

Net soos God vir die Jode ingetree het, in die boek Esther, het Hy al vele kere my seer in geluk laat verander en het my verlies en rou al in mooi tye uitgeloop.

Dit is vir my moeilik om regtig my hart, my persoonlike dinge te deel. Ek weet wel, deur dit nié te doen nie, keer ek iets moois wat moet gebeur. Ek keer die onthou van God se goedheid. Mens moet praat oor jou dinge al is dit vir jou hoe moeilik.

Ek het altyd gevrees vir die dag wat ek my ouers sou verloor, hoe ek daai seer sou hanteer, hoe ek sou ophou verlang, hoe ek myself sou verwyt vir dinge wat ek anders kon doen of sê, hoe ek nie alleen wou voel nie. Toe dit wel gebeur, toe my Pa oorlede is, was dit moeilik, seer, leeg, bitter, yskoud. Maar, ek was nie alleen soos ek altyd gevrees het nie. Ek was geseën met ñ gesin se liefde en ondersteuning. My man en pragtige kinders. Alhoewel hy al meer as drie jaar weg is, is daai leeg en koue gevoel van daai tyd weg. Dit voel vir my of hy wel elke dag nog hier reg by my is as ek aan hom dink. Ek onthou hom deur soveel wat ek in my susters, hul kinders en my eie kinders sien, wat my aan hom herinner. God het vir my gesëen met die onthou van Sy goedheid in my lewe.

Watter mooi het hieruit ontstaan? 

Ek het besef dat verskillende seisoene van my lewe verskillende mooi kan inhou. Ek het ook besef, dat die tyd vir aksie nóu is. 

Ten spyte van my massiewe vrees vir rejection en vir mense se judgement, het ek besluit om te wees wie ek is. Ek het my pen opgetel. Begin blog. Ek wou iets van myself deel al het ek nie geweet hoe of hoekom nie. Hier is ons nou. Dalk maak dit wat ek deel ñ verskil vir jou, dalk doen dit glad nie. Dalk reject jy my, dalk nie. Dis die ding, ek weet nie. En dis okay, al weet ek nie... ek gaan nie meer vrees vir rejection en vir judgement nie. Ek deel wat ek voel op my hart gelê word. Miskien eendag het iemand dit wat ek deel nodig. Miskien nie. Dis okay.

God het in my lewe al berge versit. 

Kan ek dit wetenskaplik bewys? 
Nee. Ek kan nie. 

Weet ek dit in my hart? 
Ja. Ek doen.

Vir my en jou is dit belangrik om daardie spesifieke oomblikke van goedheid te onthou. Dit is daardie spesifieke stories, klein of groot, wat my en jou getuienis is. Getuienis? Ja, getuienis is in my oë ons "onthou van God se goedheid"... ons kragtige baken van hoop as gelowiges. Ons kragtige wapen om hoop te deel met elke liewe persoon, wat dit so nodig het.

Hoe gaan ek en jy vandag tyd maak om God se goedheid, Sy geregtigheid, te onthou? Te deel? Te celebrate? 

"And all my life You have been faithful 
And all my life You have been so, so good 
With every breath that I am able 
Oh, I'm gonna sing of the goodness of God 
I'm gonna sing of the goodness of God  
I'm gonna sing, I'm gonna sing"
~ Bethal Music

Deel gerus hierdie artikel as dit op jou hart gelê is om so te doen vandag. Mag jy ñ mooi dag hê vol van God se goedheid, Sy liefde en Sy genade. 

~TG.

Wie ek? Goed genoeg?

Dalk het jy ook al gevoel jy is nie goed genoeg nie? Minderwaardigheid is ñ wapen waarmee jy, jouself maklik kan verwoes as jy nie versigtig is nie!

Waarom moet ons altyd ons self vergelyk met ander? Dis net so goed jy wil ñ resieskar gebruik om ñ 4×4 bospad aan te durf of ñ donkiekar om ñ spoedresies op Kyalami te wen. Hoekom kan jy nie so maer, ryk of populêr soos jou vriendin wees nie? Want, dis nie jy nie.

Het jy al ooit gewonder .... as God wou gehad het jy moet iemand anders wees of selfs net soos hulle wees, sou Hy ons tog seker almal presies dieselfde gemaak het? 

Wel, wees verras - Hy het nie. Ons liefdevolle, skeppende Vader, het elkeen van Sy kinders uniek gemaak. Ons elkeen is met ñ ander potlood geteken.

Ons lyk anders, dink anders, voel anders en doen anders. Raai wat? Dis okay!!!

Besef wat is jou doel op aarde en maak die beste daarvan. Jy kry immers net een lewe. Maak daardie keuse vir "jou beste lewe nou" vandag. Tersia, hoe moet ek die beste daarvan maak as my omstandighede dit nie toelaat nie, of ek byvoorbeeld nie geld het nie of nie die selfvertroue het of tyd het nie?

Dis die mooi deel daarvan. Jy moet werk met dit wat jy reeds het, net daar waar jy nou is in jou lewe. Maak die beste daarvan. 

Vind jou unieke doel. Miskien is dit om ñ tuisbly Mamma te wees. Jy dink dalk dat jy nie veel doel het om broodjies te pak elke oggend en te help met skoolwerk in die middae nie. Tog, is jy besig om aan jou kind se karakter te bou. Joel Osteen het ñ mooi verduideliking gegee... in die Bybel lees ons van die seuntjie wat se kosblik met broodjies en vis, die hele skare gevoer het, nadat Jesus die kos vermeerder het. Dink nou net as daai seuntjie se Mamma nie daardie oggend haar doel kom insien om ñ eenvoudige kosblik met vis en brood te pak nie? Dan het ek en jy nie vandag eers daai verhaal geken nie.

Jy werk dalk voltyds om die rekeninge te betaal, maar dis nie werklik jou passie nie. Tot daar kan jy jou unieke roeping aanwend. Dalk is jou roeping om komberse vir minder bevoorregtes te brei en jy kan jou kollegas aanmoedig om jou te help. Miskien is jy iemand by die werk se enigste steunpilaar en vriend.

Moenie soveel fokus op wie jy nié is of op wat jy nié het nie. Begin klein treetjies neem en fokus op wie jy wel is en wat jy wel het. Soveel minder druk, nie waar nie?

Ek is vas oortuig dat wanneer ons "live" voor God moet staan, Hy nie gaan vra wie het die duurste huis gehad, die vinnigste kar gery of selfs wie se klere was die mooiste nie. God gaan nie wonder oor wie die kompetisie gewen het of die bevordering gekry het of selfs wie se punte die beste was nie. Hy sal nie vra wanneer laas jy op vakansie oorsee was of hoe jou rapport gelyk het nie. Ja, prestasie is iets om op trots te wees, maar, jy moet weet - dis net ñ lekker "added bonus". Ek glo God gaan wel elkeen op die naam roep en vra of hy of sy hul roeping op aarde vervul het? Hetsy dit was om ñ sieke te versorg, broodjies te pak of om kollegas te ondersteun. As jy nogsteeds nie weet nie, bid daaroor, wat is dit wat jou uniek maak?

Groot of klein, jou doel het ñ doel. Sou die mooiste geboue regoor die wêreld ooit kon bestaan sonder daardie eerste ou wat die steen gepleister het? 

Ons lewens is almal op een of ander manier verbind, soos ñ legkaart wat ñ storie vorm. Tog, alhoewel elke stukkie van die legkaart perfek inmekaar pas om ñ groter prent te vorm, lyk elke liewe stukkie anders en enig in sy soort. Dink net, as elke stukkie van die legkaart baklei het om soos ñ ander stukkie te lyk, hoe skeef en gebroke sou die finale prentjie nie wees nie?

Groot of klein - laat jou liggie skyn.
Wees jý. Niemand anders kan nie.

~ TG.

Watter klippie kies jy?

Tobia, ñ winkeleienaar, het swaar getrek as gevolg van omstandighede en het noodgedwonge sy winkel verkoop. 

Ongelukkig kom daar ñ skuldeiser aan sy deur klop om sy porsie op te eis. Tobia het regtig niks om vir die skuldeiser as betaling aan te bied nie.

Anandia, Tobia se dogter, is bekend in die dorp vir haar skoonheid en ook haar goedgesindheid.

Die skuldeiser maak vir Tobia ñ aanbod. Hy sal twee klippies in ñ sak gooi en indien sy dogter die grys klippie trek sal hy Tobia se skuld vereffen, maar indien Anandia die swart klippie trek, sal hy ook die skuld vereffen maar slegs as Anandia by hom kom woon.

Waar sy om die hoek staan en luister na die manne se gesprek sien Anandia hoe die skuldeiser twee swart klippies in ñ sakkie gooi. 

Hoe nou gemaak? Enige een van die twee klippies wat sy kan kies, sal veroorsaak dat sy by die man moet gaan woon. As sy altwee klippies terselfdertyd uithaal, sal Tobia weet die man het hom probeer kul, maar dan sal sy skuld steeds nie vereffen wees nie.

Waar Anandia nou voor haar vader en die slinkse besigheidsman staan, druk sy haar hand vinnig in die sakkie en kies ñ klippie. Toe haar hand uitkom, laat glip sy die klippie en dit val tussen die ander klippies in die paadjie. Sy sê vir die man sy per ongeluk die klippie laat val, maar hy kan net kyk na die kleur van die klippie wat agtergebly het in die sakkie, dan sal hy natuurlik weet watter kleur klippie sy gekies het. Die man weet dat hy in ñ hoek is, want as jy Anandia konfronteer, sal sy oneerlikheid oopgevlek word voor Tobia en sy reputasie in die dorp sal daarmee heen wees. Hy skryf Tobias se skuld af en verlaat die woning sonder Anandia.

Daar leef ñ les vir elkeen van ons in hierdie mooi, fiktiewe verhaal.
Een of ander tyd word elkeen van ons met ñ keuse gekonfronteer en soms lyk dit of daar geen uitkoms is nie. Daar is geen hoop aan die ander kant van die sakkie wat voor ons geplaas is nie. Eers as ons besef dat ons buite die sakkie moet dink, vind ons ñ oplossing, wat ons hoop kan herstel.

Met watter belangrike keuse word jy gekonfronteer? Watter klippie gaan jy kies? Of, sal jy, soos Anandia, die struikelblokke kan identifiseer en buite die sakkie dink?

Wat sê God se Woord vir ons oor hoop en die keuses wat ons maak?

In Genesis 13 vers 5-18 lees ons dat Abram as ‘n geseënde, ryk man terugkom uit Egipte uit, maar dat hy gekonfronteer word met die onverwagte uitdaging wat sy rykdom, asook ‘n botsing van belange met sy broerskind, Lot, inhou. Na 'n rusie tussen hul veëwagters plaasvind raak die situasie witwarm. Abram word gekonfronteer met hoe om hierdie krisis te hanteer, want grondbesit is 'n belangrike saak. Abram belê 'n gesprek tussen hom en Lot, waarin Abram beslis dat hul vreedsaam uitmekaar sal gaan en Lot natuurlik die beste deel van die land kies en Abram agtergelaat word met die minder gegoede, droë dele.
Abram se keuse om die saak vreedsaam te benader het tot gevolg ‘n verdere belofte van die Here. Abram erf hiermee ñ belofte - die hele aarde as sy erfporsie en sy nageslag erf die status as geseëndes van die Here.
In sy seer verloor Abram sy erfgenaam Lot, maar hy kry 'n hele nageslag erfgename by wat God aan hom beloof.
Ten spyte van die uitdagings wat ons daagliks beleef en die klippies wat in sakkies voor ons geplaas word, laat ons altyd onthou om vir God te kies. Dis slegs in Hom wat ons Hoop lê.

~ TG.

"Hey, Smile" - man op die brug.


Ek wens ek het 'n foto geneem om die oomblik vas te vang, maar ek het nie. 

Na die heerlike reën bedaar het, ry ons op die snelweg oppad Menlyn toe.

In ñ (van my kant af) ernstige gesprek  oor my webtuiste se platform, wys my man vir my boontoe en sê ek moet bietjie daar lees.

Daar staan ñ oom op die Lynnwoodbrug, nee wag, eintlik staan hy nie, hy hang letterlik oor die brug bo die snelweg. 

In sy hand is ñ swart plakkaat met allerhelder kleure op geverf. Die lyne van die lewe word oral op sy gesig gelees. Maar, sy vrolike plakkaat lees: 

"Hey, smile".

Ek kyk hom hier ver van onder af diep, direk in verwondering aan. Hy is buite in die koue, waarskynlik het hy natgereën ook. Die lewe het hom nie onder gekry vandag nie.

In daai oomblik besluit ek om van alle onbenullighede te vergeet. Ek vind dankbaarheid in sy nederige gebaar. 

Meeste van die tyd vergeet ons, die antwoorde van die lewe is nie altyd duur nie, dit word nie behaal of gekoop in kursusse, intellektuele gesprekke of deftige byeenkomste nie. Nee, die antwoorde wat tel, vind jy in die eenvoudigste gebare, in die heel klein dingetjies.

Dankie "Hey, Smile"' oom op die Lynnwoodbrug. Jy het my dag gemaak. Jy het my herinner om te fokus op dit wat tel. 

Dadelik dink ek sommer aan my vriendin, M, wat in die buiteland woon. 

Hoe ver sy op die oomblik van my af mag wees, tel sy op dat my gemoed op n stadium laag is en dat ek net moeër as standaardgraad moeg is. 

Sy daag my uit om elke dag ń foto van myself te neem waar ek glimlag vir 30 dae lank en vir haar te stuur. Ek stem in, maar begin dit nooit doen nie. 

Vandag herinner "Hey, Smile" my daaraan en ek besluit môre stuur ek my eerste glimlagkiekie vir haar. Kom ons noem dit sommer "smile rehab"' en wie weet, dalk doen dit vir haar net so goed soos vir my.

Ek vra jou: met wie gaan jy vandag ñ glimlag deel? 

"ñ Vrolike mens is ñ gesonde mens, ñ neerslagtige mens raak uitgeput ~ Spreuke 17:22"

NS. Na die skryf van hierdie plasing het ek ñ artikel van Mia Spies gevind oor hierdie man. Lees gerus hier:
https://blog.solidariteit.co.za/geinspireer-om-te-inspireer-op-die-strate-van-pretoria/?fb_action_ids=10157965858530898&fb_action_types=og.comments&fb_source=other_multiline&action_object_map=%5B2144256078945711%5D&action_type_map=%5B%22og.comments%22%5D&action_ref_map=%5B%5D

Interessant om uit te vind ons het op dieselfde dorpie skoolgegaan.

Hoop op jou Ashoop

"Jy is goed genoeg."

Makliker gesê as gedaan. 

"Skryf dan iets." Maak ñ verskil. "Ek kan nie."

Die duiwel kry soms ñ gerieflike plek op my skouer waar ek twyfel, vrees, seer en gemaksug toelaat om woorde van wanhoop in my oor te fluister.

Waar ek soveel het om voor dankbaar te wees en is, maar ñ totale anti-klimaks in sekere areas van my bestaan ervaar. Ek wil my pen optel en stories skryf wat inspireer, maar hoe kan ek as wanhoop aan die binnedeur klop. As my mense op die ashoop rondgesaai lê... ñ diensbare, omgee-mens wat haar lieflingskind aan die dood afstaan, ñ jarelange hartsvriendin wat haar lewensmaat skielik verloor, ñ ander maat wie se vriend vermoor is, ñ geliefde se seer en so raak die lysie van mismoedigheid net al hoe langer. 

Die onmin-saaier op my skouer glimlag al hoe breër soos ek verdrink in my eie vrees en twyfel.

Die lewe is nie regverdig nie. Dis nie maklik nie. Die lewe volg nie altyd ons aanwysings nie. Hoe kan ek wil kom praat oor seisoene as daar soveel rou seer is, as ons land soveel in negatiewe dade gedompel is, as ek self nie weet of daar ñ môre gaan wees nie? As probleme langtermyn om ons rondslinger.

Dit het my gekeer om te skryf, want wat sê ek? Wie sal luister? Wie is ek om dit te wil probeer beter maak met praat, mooi versies te wil neerpen, as dit nie gaan help nie? Hoe kan ek wil skryf oor liefde of geluk of selfs genesing? Iemand het gesê tyd sal genees, maar wie sê ons het tyd? Dis die een aardse bate waaroor ons absoluut geen beheer het nie.

Toe klap ek die onmin-gedoende van sy troon af, met volle Jesus krag. Hier gaan jy nie langer sit nie. Ek sal nou my pen optel, want al het ek nie pleisters vir die seer nie, het ek ñ getuienis. 

"I'm no longer a slave to fear, I am a child of God." ~ Bethel Music.

Sien, een belangrike ding het ek wel geleer, by elke afvlerk, gebreekte medemens kry ek die een antwoord, dieselfde antwoord, wanneer alles net hopeloos te hopeloos raak. Dit was ook my antwoord toe tye vir my hopeloos en donker geraak het. Dit is ook my antwoord as angs my vasdruk en ek nie kan beweeg nie: Een dag op ñ slag. Dag tot dag. Tree vir tree. Sekonde vir sekonde.

Dit is wat ware Hoop is. 

Wanneer jy geen meer rede het tot hoop nie, maar jy hoop tog, jy hou tog vas, jy bly beweeg, van asemteug tot asemteug. Een voet voor die ander. Een tree op ñ slag.

Die merke is daar. Dit word deel van jou.

Maar, een oggend word jy wakker. Dankbaar, vol vrede, jy het dit gemaak. Jy is vry. Jy kan weer asemhaal. Dis jou tweeede kans.

Opgedra aan elkeen wat seer het.
"Just like there's always time for pain, there's always time for healing." ~Jennifer Brown

Hardloop jou "megabytes" uit?

Twee jaar gelede woon ons nog in Windhoek in ń huis wat met koopkrag meters werk. Alhoewel die winter redelik warm is in Windhoek, het ons daardie week ñ uitsonderlike koue week gehad, met vroegoggendtemperature van tot minus 8 grade.

My seun was op daardie stadium vyf jaar oud en is nogal ń bekkige outjie. Te bekkig soms.

My man was min by die huis weens werksverpligtinge en omdat ons nie familie naby gehad het wat kan uithelp nie het ek elke liewe ruskans, soos in die geval, ñ warm bad, waardeer. Maar, soos jul ook seker al ervaar het, kinders los jou nie sommer alleen wanneer jy wel wil alleen wees nie.

Ek lê in die heerlike warm bad, hy klop aan die deur en sê vir my: "Mamma, jy beter nou gou-gou klaar bad, want ek gaan nóú die lig afsit, die "megabytes" is amper klaar."

Ons kan so lekker lag vir die onskuldige kinderlike wyshede wat tog soms ietwat waarhede kan inhou. Net soos daardie dag, twee jaar terug, is dit nou weer Augustus-maand... ons almal is op ons mid-winter "blues". 

Hardloop jy dalk ook vandag uit "megabytes" uit?

Het jy al die vreugde en vrede in jou hart ervaar van wanneer God jou nuwe krag gee?

Kyk wat sê God vir ons, ñ boodskap so spesiaal en direk, in 1 Petrus 5 vers 10:

"God wat alle genade gee en wat julle geroep het om in Christus Jesus deel te hê aan sy ewige heerlikheid, sal julle, nadat julle 'n kort tydjie gely het, self weer oprig en julle moedig, sterk en standvastig maak.

Mag God jou nuwe krag gee, vir die volgende seisoen in jou lewe.

Mag hierdie nuwe Lente seisoen, wat voor die deur staan, vir jou net liefde, vreugde en vrede inhou. Baie uit-die-maag-uit lag oomblikke en soete herinneringe van die geliefdes wat jou moontlik reeds verlaat het en ook mooi tye saam die wat nog by jou kan wees.

Geniet ñ wonderlike week. Drink daai ekstra koppie koffie, eet daai stukkie chocolate koek... die lewe is kort. Kom ons gebruik vandag al ons "megabytes" vir vandag klaar voor die lig afgaan.

Seënwense.

Hierdie plasing is opgedra aan my Ma, Leah, omdat hierdie haar gunsteling staaltjie is.

~TG

Featured post

Nie goed genoeg nie!

  Stelling A: "You were born... pre-approved" Glo jy dit?  Stelling B: "You were unsuccessful..." Jy kán nie, jy is nie ...